«سوت‌زنی» در رسانه از کجا

به گزارش پایگاه تحلیلی خبری آستان‌خبر، «سوت زنی» یا همان گزارشگری فساد یکی از پرکاربردترین کلماتی است این روزها به گوش می‌رسد؛ اصطلاحی که گستره آن جهانی بوده و مختص به ایران نیست و برگرفته از رفتار پلیس در مواجه با مشاهده تخلف و اقدام به سوت زدن است.

کشیدن پای اکبر طبری به میز محاکمه برای پاسخگویی به اتهامات و عدم‌ تأیید اعتبارنامه غلامرضا تاج گردون وجه مشترکی در مبارزه با فساد داشت و آن‌هم سوت زنی عوامل داخلی علیه جریان فساد بود.

نوع برخورد دو قوه با مقوله سوت‌زنی علاوه بر کمک شایان آن در جا افتادن این اقدام بازدارنده در کشور، منجر به ترویج و تقویت فریضه الهی نهی از منکر می‌شود.

فارغ از دسته‌بندی‌های سوت‌زنی به نظر می‌رسد این مقوله، رسانه‌ها به‌عنوان چشمان بیدار جامعه می‌توانند داعیه‌داری کنند و بر همین اساس بود که خبرگزاری فارس در اقدامی پیش‌دستانه اقدام به راه‌اندازی سامانه سوت‌زنی کرد.

ماهیت سوت‌زنی افشای مستند و مستدل فساد در هر حوزه‌ای با نیت اصلاح و بازدارندگی آن است که این امر در حوزه رسانه و فعالان آن نیز باتوجه به صعوبت دسترسی بسیار مثمر ثمر است.

با سوت‌زنی در حوزه رسانه باید به تأثیر بیش‌ازپیش اصحاب قلم و تفکیک رسانه‌های سفارشی بر رسانه‌های متعهد صحه گذاشت تا در بزنگاه‌های مختلف شاهد شنای برخلاف جریان درست آب نباشیم کما اینکه رهبر معظم انقلاب در فرمایشاتی مبنی بر دقت در افشای فساد فرمودند که «خیلی‌ها قضاوت می‌کنند در فضای مجازی؛ در موضع یک قاضی قرار می‌گیرند و رأی می‌دهند، گاهی دشنام می‌دهند، گاهی تهمت می‌زنند؛ همه مراقب باشند».

به دلیل حساسیت نوع فعالیت تولیدی رسانه‌ها در انعکاس مشکلات مردم با نیت حل مسائل آن‌ها، سوت‌زنی در رسانه باید به‌گونه‌ای باشد تا دربرگیری منفی از خود به یادگار نگذاشته و برخلاف «زنبیل قرمز» بازی برخی باشد.

باید میان توجه به اقتصاد رسانه و سفارشی شدن برای اقتصاد در رسانه تمیز قائل شد تا تفاوت بین رسانه‌ها و موضع‌گیری آنان در مواقع مورد نیاز مبرهن شود که این مقوله میسر نمی‌شود مگر با رعایت اخلاق حرفه‌ای که متأسفانه در بسیاری از نقدهای رسانه‌ای در قالب‌های مختلف تحلیلی، تلگرامی، توئیتری واینستایی رعایت نمی‌شود.

انتهای پیام/۴۲۰۰