یادداشت| رابطه بین چای دبش و چای کیسم

به گزارش آستان‌خبر؛   علیرضا تنهایی کیسمی در یادداشتی نوشت:

بر اختلاس ۳/۵ میلیارد دلاری بودجه تخصیصی برای واردات چای و تجهیز صنعت چای کشور، به روح جامعه اسیب وارد کرد.
انگار در معرض حمله شیمیایی صدامیان، آن هم از نوع گاز خردل قرار گرفتیم، که درون انسان را متلاشی می‌کند.

این خبر دقیقا در زمانی پخش شد که چند نماینده مجلس و مقام مسئول اجرایی، مرتب ادعا داشتند؛
با تلاش آنها، مطالبات چایکاران شمال کشور پرداخت شده است.
ادعایی که یک بازی غیر واقعی و تبلیغاتی است.
در این متن به هر دو موضوع اشاره می‌کنم؛
ابتدا می‌خواهم بگویم؛
بین این دو، (تولید و واردات چای) رابطه معنا داری وجود دارد.
نمایندگانی که چند روز قبل‌تر در این مورد حرف می‌زدند، احتمالا از این اختلاس مطلع بوده لذا با پیش دستی و دادن آدرس غلط، می‌خواستند خودشان را تبرئه کنند.
وظایف ذاتی نمایندگان مجلس در اینگونه مسایل چیست؛ ؟
– تنظیم رابطه بین میزان تولید و وارادت چای،
– تنظیم رابطه بین چایکاران با دولت و کارخانه داران.
– نظارت بر تحقق مطالبات تولید کنندگان از دولت و کارخانجات.
– نظارت بر کیفیت، قیمت و نحوه فروش چای،
– نظارت بر میزان، کیفت و نحوه واردات چای.
– تحقیق در بخش صنعت چای.
– و…
و من نشنیدم در این حوزه‌ها حرفی از دهن نمایندگان بیرون امده باشد.

چایکاران خیلی شانس آوردند که این پول‌ها از مسیر خودش منحرف شد. **
دست دزد درد نکند.
اگر با همه این پول، چای وارد می‌شد، همان بلایی که بر سر برنج آمد، بر سر چای هم می‌آمد.

اما بحث ۳/۵ میلیارد دلاری؛
سوال؛
با وجود این همه سازمان‌های نظارتی و کنترلی، چطور می‌شود این همه پول بیت المال از خزانه مملکت خارج شود و در اختیار یک شرکت خصوصی قرار گیرد؟
بدیهی‌ترین مساله در بزرگ شدن حجم این فساد، ترک فعل و وجود نفوذی‌ها و عده‌ای فاسد در بدنه دولت است.

در این پرونده، حتما باید با عوامل مرتبط در؛
بانک مرکزی،
وزارت اطلاعات.
وزارت اقتصاد و دارای،
وزارت صمت،
سازمان بازرسی کل کشور،
سازمان چای،
نمایندگان مجلس،
و…
برخورد لازم صورت گیرد.

حضرات عزیز؛
به قول حضرت آقا، این طرف ماجرا را هم ببینید، *. (نقل به مضمون)،
اسم مسئولین دولتی را که ترک فعل و…داشته‌اند، حتی اگر ممکن است، زودتر از اختلاسگران رسانه‌ای کنید.
اگر این بخش از این ماجراها، رسانه‌ای بشود، اثر بازدارندگی، پیشگیری و نیز ایجاد امیدواری و اطمینان در مردم هزار برابر بیشتر از آن سوی ماجرا خواهد داشت.
اگر فقط بگوئیم؛
ارز گیرنده، اختلاس کرد، روانه زندان شد. حتی بازتاب منفی دارد. **

انوقت مساله سیاسی می‌شود.
عده‌ای میگویند؛ کار این دولت بود،
عده‌ای میگویند؛ کار ان دولت بود.
عزیزان؛
نه کار این دولت بود، نه کار آن دولت.
کار دزدها بود، کار مدیران نالایق بود و کار نفوذی‌ها بود.
همین‌ها که با نقشه و با همین نیت وارد دولت، مجلس، قوه قضاییه و…. شدند.
اما مساله پول چایکاران شمال کشور.
خوب است بدانیم؛
تعهد پرداختی دولت به چایکاران بابت تحویل برگ چای به کارخانجات. کلا ۲۵ درصد از کل مبلغ است،
همه آن چه که از نمایندگان مجلس و دولت مردان مبنی بر پرداخت مطالبات چایکاران توسط دولت می‌شنوید در محدوده همین ۲۵ درصد است.
اخرین گزارش در اوج خوش باوری در منطقه ما می‌گوید؛
دولت تا اوایل اذرماه سال جاری، حدود ۸۰ درصد این ۲۵ درصد طلب جایکارانی که از اردیبهشت ماه به تدریج برگ چای را به کارخانجات تحویل داده‌اند پرداخت کرده است.

این حساب و کتاب می‌گوید؛
چایکاران منهای سهم طلب خود از کارخانه داران، حدود ۱۸ درصد طلب خودرا از کل طلب گرفته‌اند.
حالا برای این ۱۸ درصد، که در سال گذشته همین موقع ۲۵ درصد بود، بعضی‌ها مدعی هستند، شاهکار کرده‌اند.

اینکه؛ تکلیف آن ۷۵ درصد از سهم کارخانه داران که به جایکاران بدهکار هستند چه شده است، ؟
تاکنون نماینده‌ای مصاحبه نکرد، دلیلش هم مشخص است. .
بسوزد پدر انتخابات و هزینه‌های حرام و حلال آن،
اخبار غیر رسمی می‌گوید؛
کمتر از ۵۰ درصد از سهم ۷۵درصدی کارخانه داران، به چایکاران پرداخت شده است.
لذا در مجموع؛
چایکاران تا این موقع از سال، کمتر از ۵۰ درصد مطالبات خود را بابت تحویل برگ چای، از دولت و کارخانه داران دریافت کرده اند.

انتهای پیام/۴۲۰۰